Witamy na stronie Zespołu Szkół w Zabielu
O nas         Mapa       Czat       Webmaster      Księga gości     
Strona główna
Galeria
Konkursy
Karta rowerowa
Góra Grosza
Wiosna w opłotkach
Bezpiecznie w sieci
Nasze prace
Ortografia
SZKOLNA GAZETKA
Spotkanie autorskie
Programy
STOP PALENIU
Zima w mieście
Nasza oficjalna strona
Nasza miejscowość
Święto 3 Maja
500 lecie Zabiela
Katastrofa w Smoleńsku
Fryderyk Chopin
Julian Tuwim
Wiersze J. Tuwima
Święto Niepodległości
Jan Brzechwa
Wiersze J. Brzechwy
J.I. Kraszewski
Ks. Jerzy Popiełuszko
Henryk Sienkiewicz
Józef Piłsudski
Jan Paweł II



Buttony




Życie i twórczość Juliana Tuwima

Julian Tuwim

          Julian Tuwim był wybitnym poetą, satyrykiem, tłumaczem literatury rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej. Urodził się 13 września 1894 r. w Łodzi, w mieszczańskiej rodzinie zasymilowanych Żydów. W mieście nad Łódką spędził dzieciństwo i młodość oraz ukończył szkołę średnią. W szkole miał Tuwim kłopoty z przedmiotami ścisłymi, zwłaszcza z matematyką. Po latach przyznał się, że w trakcie tych lekcji pisał wiersze. W Łodzi zawiązał pierwsze przyjaźnie, tu poznał swoją przyszłą żonę – Stefanię Marchew. W latach szkolnych często spędzał wakacje w Inowłodzu nad Pilicą. Już jako człowiek dorosły wspominał tamte chwile jako wyjątkowo szczęśliwe.

          W roku 1911 Tuwim opublikował przekłady na esperanto wierszy Leopolda Staffa. Twórca ten był dla niego ogromnym autorytetem w dziedzinie literatury. Jako poeta zadebiutował Tuwim w 1913 r. w gazecie „Kurier Warszawski”. W 1916 r., z myślą o kontynuowaniu nauki na wyższej uczelni, przeniósł się do Warszawy. Studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim (1916 – 1918). Studiów jednak nie ukończył.

          W 1918 r. związał się Tuwim z młodymi twórcami. Byli wśród nich: Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń, Kazimierz Wierzyński. Często spotykali się oni w kawiarni artystycznej „Pod Pikadorem”. Wspólnie założyli czasopismo „Skamander” i grupę literacką pod taką samą nazwą. W 1918 r. ukazał się pierwszy tomik poezji Juliana Tuwima pt. „Czyhanie na Boga”. Pierwsze wiersze dla dzieci opublikowano w 1935 r. w „Wiadomościach Literackich”, natomiast pierwsze zbiory poezji dziecięcej ukazały się w 1938 r.

          W czasie II wojny światowej przebywał Tuwim na emigracji – najpierw w Rumunii, Francji, Portugalii i Brazylii, potem w Stanach Zjednoczonych. Na obczyźnie rozpoczął pracę nad poematem „Kwiaty polskie”, w którym znaleźć można wiele fragmentów poświęconych Łodzi. Do kraju powrócił poeta w 1946 r., zamieszkał w Warszawie, lecz większość czasu spędzał w swoim domu w Aninie. Zmarł nagle 27 grudnia 1953 r. w Zakopanem. Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

          Tuwim był laureatem wielu nagród. W 1951 r. otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia za całokształt twórczości. W swoich utworach bawił się słowem, po mistrzowsku posługiwał się żartem, nonsensem, groteską, różnorodnymi środkami poetyckimi. Na uwagę zasługują jego utwory o charakterze satyrycznym np.: „Mieszkańcy”, „Bal w operze”. Wśród wielu utworów Tuwima ponad 40 to wiersze dla dzieci. Najlepsze z nich zostały wydane już w rok po śmierci pisarza w zbiorze „Wiersze dla dzieci”.

          Wiele jest w Łodzi śladów obecności poety. Na cmentarzu żydowskim przy ulicy Brackiej znajduje się grób jego rodziców. Ma Tuwim swoją ulicę, jego imię nosi kilka łódzkich szkół oraz Pałac Młodzieży. Przy ulicy Moniuszki znajduje się rzeźba przedstawiająca popiersie artysty, a przy ulicy Piotrkowskiej ustawiony jest oryginalny pomnik poświęcony autorowi Lokomotywy – słynna już Ławeczka Tuwima. Pamięć o artyście i jego związkach z Łodzią przekazują tablice pamiątkowe: jedna umieszczona na kamienicy przy ulicy Andrzeja Struga 42 (tutaj mieszkała niegdyś rodzina Tuwimów), druga na budynku III Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki (dawnego Męskiego Gimnazjum Rządowego, do którego uczęszczał młody poeta) przy ul. Sienkiewicza 46.

Julian Tuwim
  POBIERZ ŻYCIORYS JULIANA TUWIMA W WERSJI DO WYDRUKU


KLIKNIJ TUTAJ